มีเด็กหญิงคนหนึ่งไม่ชอบกระโดด

เธอมีขา และมีแรง

แต่เธอไม่ชอบกระโดด

 

โลกที่เธออยู่ เป็นโลกที่รักคนชอบกระโดด

คนนั้นก็กระโดด คนนี้ก็กระโดด

เด็กหญิงที่ไม่ชอบกระโดดก็ชอบมองคนกระโดด

แต่เธอไม่ชอบกระโดดเอง

 

เด็กหญิงที่ไม่ชอบกระโดดมีเพื่อนมากมาย

เพื่อนบางคนกระโดดเพราะชอบกระโดด

เพื่อนบางคนกระโดดเพราะพ่อแม่บังคับ

เพื่อนบางคนกระโดดเพราะอยากให้คนอื่นยอมรับ

แต่ละคนก็มีเหตุผลในการกระโดดแตกต่างกันไป

แม้เด็กหญิงจะเป็นคนที่ไม่ชอบกระโดด แต่บางครั้งเด็กหญิงก็ต้องกระโดดบ้าง

ซึ่งเด็กหญิงก็กระโดดเท่าที่จำเป็นเท่านั้น

 

เด็กหญิงไม่เข้าใจว่าการกระโดดจำเป็นสำหรับเรามากหรือ

เด็กหญิงชอบนั่ง ชอบเดิน ชอบวิ่ง

ยังมีอย่างอื่นอีกตั้งมากมายที่เด็กหญิงชอบทำมากกว่ากระโดด

ถึงจะไม่กระโดด เด็กหญิงก็มีความสุขดี

ไม่กระโดดก็ไม่เห็นตายสักหน่อย

เด็กหญิงคิดอย่างนี้แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขต่อไป

 

...

 

แต่วันหนึ่ง โลกที่ชื่นชมการกระโดดก็จัดการแข่งขันกระโดดขึ้น

ใครใครที่ต่างก็ชอบกระโดดตื่นเต้นกับการแข่งขันมาก

เด็กหญิงที่ไม่ชอบกระโดดก็ชอบดูคนอื่นๆ กระโดดแข่งกันมากเหมือนกัน

เธอร่วมดูและเชียร์เพื่อนๆ ที่แข่งขันกระโดดอย่างสนุกสนาน

 

พอถึงเวลาที่เด็กหญิงต้องกระโดดบ้าง ใครใครที่รู้จักเด็กหญิงก็มาร่วมดู

เด็กหญิงเริ่มไม่สนุกแล้ว

ฉันไม่ชอบกระโดด ฉันไม่ต้องแข่งได้ไหม

เด็กหญิงถามทุกคนรอบๆ เธออยากเดินไปดูคนอื่นกระโดดแล้ว

ทำไมล่ะ เสียงหนึ่งร้องขึ้น แข่งกระโดดสนุกจะตาย

แต่ฉันไม่ชอบกระโดด ฉันไม่อยากกระโดดเลย ขอทำอย่างอื่นได้ไหม

เด็กหญิงยังพยายามหลีกเลี่ยง ฉันนั่งได้ เดินได้ และวิ่งได้นะ

เราอยากดูเธอกระโดดนี่นา ทั้งคนที่รู้จักและไม่รู้จักเด็กหญิงประสานเสียงบอก

 

เธอป่วยหรือ เพื่อนเด็กหญิงถาม

เปล่า เด็กหญิงตอบ

เธอไม่รู้วิธีกระโดดหรือ เพื่อนอีกคนของเด็กหญิงถาม

เปล่า เด็กหญิงตอบ

อ๋อรู้แล้ว เธอกลัวเจ็บ กลัวเหนื่อยใช่ไหม คนที่ไม่รู้จักถามบ้าง

เปล่า เด็กหญิงตอบ

 

เด็กหญิงไม่รู้จะทำอย่างไรดี เธอแค่ไม่ชอบกระโดด

แต่เธอไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกนี้ได้อย่างไร

มีใครที่ไม่ชอบกระโดดเหมือนฉันบ้างไหม เด็กหญิงร้องถามอย่างเศร้าใจ

ทุกคนเงียบ ไม่มีใครตอบเด็กหญิงที่ไม่ชอบกระโดดเลย

 

ทุกสายตาที่มองเด็กหญิงเต็มไปด้วยคำถาม

เด็กหญิงอึดอัดใจ เมื่อทำอะไรไม่ได้ เด็กหญิงจึงทำเหมือนที่เคยทำ

เด็กหญิงกระโดดอย่างเสียไม่ได้ไปครั้งหนึ่ง

 

เธอก็กระโดดได้นี่นา เพื่อนของเด็กหญิงดีใจ

เธอกระโดดสวยดีเหมือนกันนะ เพื่อนของเด็กหญิงอีกคนเอ่ยปากชม

กระโดดบ่อยๆ กันเถอะ ใครต่อใครต่างก็พยายามให้กำลังใจเด็กหญิง

 

เด็กหญิงไม่ดีใจเลย เด็กหญิงรักเพื่อนๆ รักนักแข่งขันคนอื่น รักไมตรีที่ทุกคนมอบให้

แต่เด็กหญิงไม่ได้รักการกระโดด

 

ทุกคนเดินแยกย้ายกันไปดูและกระโดดที่อื่นกันหมดแล้ว

เด็กหญิงที่ไม่ชอบกระโดดก็อยากไป แต่เธอเหนื่อยและกำลังนั่งคิด

โลกนี้มีคนที่กระโดดสวย มีคนที่พยายามกระโดด คนที่กระโดดไม่ได้

 

ไม่มีคนที่ไม่ชอบกระโดด

 

แล้วคนอย่างเด็กหญิงจะไปอยู่ที่ไหน?

เด็กหญิงคนที่ไม่ชอบกระโดดได้แต่คิด

เธอลุกขึ้น และเดินไปท่ามกลางเหล่าผู้คนที่ชอบกระโดดอย่างสงสัย...

edit @ 12 Mar 2011 01:57:01 by หางอึ่ง

edit @ 12 Aug 2011 02:21:50 by หางอึ่ง

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณทั้งสองคนนะคะ
คำว่าปลื้มที่มีคนชอบงานเขียนของเรามันเป็นแบบนี้เอง
^_^ ดีใจมากเลยค่ะ

#3 By หางอึ่ง on 2011-04-14 00:10

เหมือนอ่านหนังสือเด็ก..ที่ให้แง่คิดดีๆ

เราชอบแนวนี้จังค่ะ ให้ความรู้สึกแปลกดีHot! Hot!

#2 By ShoLiCoN on 2011-03-12 03:40

เล่าเรื่องได้ดี เนื้อหาชวนให้ขบคิด ข้อคิดดีมาก
ผมอ่านแล้วชอบมากเลยครับbig smile Hot!

#1 By Nightpen on 2011-03-12 02:04